Galeria Pryzmat
"Nowi członkowie ZPAP 2009"
2 września 2009 roku
o godzinie 18.00
(do 15 września 2009)
Nowi Członkowie ZPAP 2009: Barszczowski, Bartak, Lisikiewicz, Cholewa, Dudziak, Gadnicka- Włodarczyk, Janus, Jonarska, Kostrzewa, Murzyn, Okoń, Paluch, Rokosa, Styrylska, Wojtanowski, Wojtanowski.
poniedziałek, 31 sierpnia 2009
środa, 12 sierpnia 2009
Odszedł Jan Tarasin
8 sierpnia w Warszawie zmarł Jan Tarasin.

Wybitny malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, profesor ASP w Warszawie oraz członek Grupy Krakowskiej.
Urodzony 11 września 1926 w Kaliszu, w latach 1946-51 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach malarstwa profesorów Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego i Zbigniewa Pronaszki oraz pracowniach grafiki profesorów Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Strzednickiego. W 1962 roku został członkiem Grupy Krakowskiej. W latach 1963-1967 wykładał na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1967 roku przeniósł się do Warszawy. Tam w 1974 roku objął Samodzielną Pracownię Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych. W 1985 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego tej uczelni, a w 1987 został wybrany jej rektorem. Stanowisko to piastował do 1990 roku.

Wybitny malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, profesor ASP w Warszawie oraz członek Grupy Krakowskiej.
Urodzony 11 września 1926 w Kaliszu, w latach 1946-51 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach malarstwa profesorów Zygmunta Radnickiego, Wacława Taranczewskiego i Zbigniewa Pronaszki oraz pracowniach grafiki profesorów Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Strzednickiego. W 1962 roku został członkiem Grupy Krakowskiej. W latach 1963-1967 wykładał na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1967 roku przeniósł się do Warszawy. Tam w 1974 roku objął Samodzielną Pracownię Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych. W 1985 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego tej uczelni, a w 1987 został wybrany jej rektorem. Stanowisko to piastował do 1990 roku.
Jan Tarasin należy do klasyków współczesnego malarstwa polskiego. Jest uważany za przedstawiciela nurtu zmierzającego do abstrakcji, ale w swojej twórczości nigdy ostatecznie nie zerwał więzi ze sztuką przedstawiająca. Jego wczesne obrazy z lat 50. to przede wszystkim martwe natury komponowane ze zwyczajnych przedmiotów malowanych w duchu ascetycznego realizmu. Także w litografiach Tarasina z tego okresu pojawiał się realizm inny od oficjalnie wówczas obowiązującego, wyraźnie egzystencjalny i symboliczny (cykl Nowa Huta i jej mieszkańcy, 1954). W drugiej połowie lat 50. przedmioty na obrazach Tarasina zaczęły stopniowo tracić swoje podobieństwo do pierwowzorów pozbywając się powierzchownych skojarzeń i nabierając nowych, własnych cech. Nastąpiło wyraźne odprzedmiotowienie i uabstrakcyjnienie kształtów na płótnach. Pojawiły się układy elementów, które artysta nazywał po prostu "przedmiotami" i umieszczał w umownej, aluzyjnej przestrzeni (m.in. cykle Uczta, 1957; Brzeg, 1962-64; Antykwariat, 1968). Tarasina zawsze interesował świat przedmiotów. Zaczął od realistycznego zapisu przedmiotów, które redukował, upraszczał, aż powstał cały system znaków abstrakcyjnych i zbliżonych do abstrakcyjnych. Są to znaki - przedmioty, znaki-symbole, ślady kształtów wziętych z bezpośredniej, otaczającej nas rzeczywistości, przypominające litery nie istniejącego alfabetu. W przestrzeni obrazów Tarasina rozgrywają się skomplikowane i wielowątkowe akcje. Przedmioty i ludzie, a raczej znaki przedmiotów i ludzi, uproszczone i skondensowane, doprowadzone do plamy barwnej, grupują się i rozpraszają zgodnie z wewnętrzną logiką kompozycji. Tarsin traktuje obraz jako model intelektualny mówiący za pomocą plastycznych znaków o harmonii i dysharmonii w świecie. Interesuje go tropienie mechanizmów, za pomocą których natura projektuje i komplikuje zjawiska, koncentruje i rozprasza, kreuje i niszczy. Interesuje go współzależność między logiką, determinacją, nadrzędnymi prawami a przypadkiem. Podstawową zasadą malarstwa Tarasina jest budowa układów z przedmiotów, szukanie reguł rządzących tymi układami i rozbijanie ich. W 1962 roku Tarasin wyjechał na stypendium do Chin i Wietnamu. Echa wschodniej kaligrafii będzie można dostrzec w późniejszej twórczości artysty. W 1966 roku dochodzi do wyraźnej przemiany w jego malarstwie. Pojawiają się obrazy-collage, na których artysta umieszcza zatopione w gorącej masie drobne przedmioty lub ich fragmenty: liście, martwe owady, laleczki. Pierwsze takie prace, Mały rocznik statystyczny i Przedmioty policzone powstały podczas Sympozjum Artystów Plastyków i Naukowców w Puławach w 1966 roku. Etap malowania reliefów trwał dość krótko i artysta powrócił do malarstwa płaskiego. Przedmioty i krajobrazy na płótnach Tarasina nasuwają skojarzenia z naturą i rzeczywistością, chociaż mają swoją absolutną autonomię. Jak mówi sam artysta:
"Interesuje mnie pewien typ przedmiotowości doprowadzonej do abstrakcji".
W obrazach Tarasina z lat 70. nierozpoznawalne formy budowane były sylwetowo lub konturowo, komponowane najczęściej na białym tle w układach strefowych lub szeregowych, co nasuwa skojarzenia z tajemniczymi hieroglifami - symbolami, których znaczenia w pełni nie da się odczytać. Ta tendencja do silniejszego skontrastowania znaków z tłem płócien, niemal graficznego zapisu czarnych kształtów na jasnych tłach (np. cykl Kolekcja, od 1971 roku), utrzymała się w malarstwie Tarasina aż do lat 90. Znaki stały się, według słów samego artysty, "rzeczami na półkach", a on sam nazywał się chętnie "buchalterem, który zapisuje wszystkie możliwe, nie kończące się sytuacje". Przedmioty Trasina są bardzo zróżnicowane: przypominają formy organiczne, piktogramy, litery, proste figury geometryczne, łuki, owale, kwadraty, krzyże, koła, kropki i kreski występujące w wielu kombinacjach. Artysta uważa, że świat jest zbiorem przenikających się, dynamicznych układów, które różnią się swoją naturą i sposobami istnienia. Obrazy Tarsina to w gruncie rzeczy ciągłe malowanie tej samej idei: ukazywanie ruchu sprzecznych sił, ciągłej zmienności, budowanie układów cząstek pozostających ze sobą w różnych związkach. Cząstki te, znaki - przedmioty występują na jego płótnach w pewnych porządkach, na ogól w poziomych ciągach o mniejszym lub większym zagęszczeniu. Czasami warstwy nakładają się na siebie lub przenikają się ze sobą. W latach 80. przedmioty Tarasina stały się masywniejsze, bogatsze, bardziej rozbudowane. Wokół nich pojawiły się jaśniejsze w kolorze aury. W drugiej połowie lat 80. Tarasin skoncentrował się wyraźnie na analizie znaków, które ponownie zaczęły nabierać cech przedmiotów, ale zachowały jednocześnie zdolność bycia kilkoma na raz. Jeszcze bardziej się powiększyły, a ich aury uległy autonomizacji. W latach 90. zarówno przestrzeń, w której umieszczane były znaki, jak i same znaki zaczęły nabierać koloru, barwa stawała się bogatsza, bardziej gęsta, tła przenikały się z "przedmiotami", jak np. w cyklu Wylęgarnia przedmiotów, 1992.
W latach 1974-82 Tarasin wydał osiem autorskich Zeszytów, zbiorów fotografii przetworzonych metodą serigrafii i rysunków. Był to rodzaj notatnika, chwytającego życie "na gorąco", pierwsze zapisy i studia rysunkowe mające na celu odkrycie porządku i ładu rządzącego światem.. W swoich kompozycjach Tarasin doskonale łączy malarskość z linearnością, głębię z płaskością, nie ma w nich miejsca na perspektywę, ale wyraźnie wyczuwalna jest wewnętrzna przestrzeń. Uderzająca jest niezwykła jednorodność sztuki Tarasina: malarstwa, grafiki i rysunku. W każdej z tych dyscyplin można prześledzić historię powstawania znaku, od odtwarzającego wygląd rzeczy po abstrakcyjny symbol.
Ewa Gorządek, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, grudzień 2004
wtorek, 4 sierpnia 2009
28 VIII Science&Fiction w Zderzaku
Galeria Zderzak
28 lipca - 26 września 2009
Science&Fiction
Jarosław Modzelewski
Wojciech Głogowski
Grzegorz Sztwiertnia
Bogusław Bachorczyk
Ziemowit Kmieć
i inni

28 lipca - 26 września 2009
Science&Fiction
Jarosław Modzelewski
Wojciech Głogowski
Grzegorz Sztwiertnia
Bogusław Bachorczyk
Ziemowit Kmieć
i inni
“Fly me to the moon!” - podśpiewywał Neil Armstrong przechadzając się w kosmicznym skafandrze po powierzchni księżyca. Było to 40 lat temu. Galileusz, patrząc w niebo przez swój teleskop odkrywał księżyce Jowisza. Było to 400 lat temu. Z tych to powodów rok 2009 jest Międzynarodowym Rokiem Astronomii i Astronautyki; z powodów podobnych na ścianie w Zderzaku pojawi się “Amator Astronomii” (240x180 cm, tempera żółtkowa na płótnie). Letnia wystawa w Zderzaku, pod tytułem “Science&Fiction” zaprasza do badania ścieżek, które biorą swój początek w różnych dziedzinach nauk, a prowadzą, drogą wyobraźni - dokąd? Odpowiedzi na to pytanie szukajcie ma obrazach: Modzelewskiego, Głogowskiego, Sztwiertni, Bachorczyka, Kmiecia i innych artystów. Nowe, nieznane publiczności Zderzaka prace, nowe pomysły i nowe wrażenia. Do 12 września.cyt http://www.pora.pl/event/science-fiction
piątek, 24 lipca 2009
23 VII Warpechowski i Kinga - Poematki
Mieszkanie 23
Warpechowski i Kinga - Poematki
23 lipca miał miejsce performance Zbigniewa Warpechowskiego i Kingi w Mieszkaniu 23.
Artysta, wraz z Kingą, 17 letnią dziewczyną poznaną w kawiarni przedstawił ciekawy performance na temat poezji.
'Scena' podzielona była na dwie części białą, półprzeźroczystą przesłoną. W tle grała nastrojowa muzyka. Warpechowski siedział z boku na krześle, a wzdłuż 'sceny' przechadzała się na biało ubrana Kinga trzymając szklankę wody. Artysta wstał i chwilę zatańczył z dziewczyną. Następnie artysta przypomniał czasy kiedy 'poezja była dobra' i podał kilka cytatów. Potem przytoczył kilka fragmentów z świeżo zakupionych tomików. Skończywszy, wyrwał kartki z tomików, miął i rzucał nimi w widownię. Po tym, oboje z martwymi rybami w ręku chodzili od widza do widza przekazując ostatnie słowa ryby - dmuchając lekko do ucha. Ryby zostały później wypatroszone, a z ich wnętrzności powstała kompozycja na płótnie leżącym na ziemi. Na koniec Warpechowski oznajmił, że teraz Kinga będzie jego poezją, jego Poematką, do końca życia.





Warpechowski i Kinga - Poematki
23 lipca miał miejsce performance Zbigniewa Warpechowskiego i Kingi w Mieszkaniu 23.
Artysta, wraz z Kingą, 17 letnią dziewczyną poznaną w kawiarni przedstawił ciekawy performance na temat poezji.
'Scena' podzielona była na dwie części białą, półprzeźroczystą przesłoną. W tle grała nastrojowa muzyka. Warpechowski siedział z boku na krześle, a wzdłuż 'sceny' przechadzała się na biało ubrana Kinga trzymając szklankę wody. Artysta wstał i chwilę zatańczył z dziewczyną. Następnie artysta przypomniał czasy kiedy 'poezja była dobra' i podał kilka cytatów. Potem przytoczył kilka fragmentów z świeżo zakupionych tomików. Skończywszy, wyrwał kartki z tomików, miął i rzucał nimi w widownię. Po tym, oboje z martwymi rybami w ręku chodzili od widza do widza przekazując ostatnie słowa ryby - dmuchając lekko do ucha. Ryby zostały później wypatroszone, a z ich wnętrzności powstała kompozycja na płótnie leżącym na ziemi. Na koniec Warpechowski oznajmił, że teraz Kinga będzie jego poezją, jego Poematką, do końca życia.





środa, 1 lipca 2009
17.07 Axel Maja w OP
Galeria Otwarta Pracownia
Axel Maja, Obecność polska we Francji
17 VII - 31 VII 2009
Axel Maja, Obecność polska we Francji
17 VII - 31 VII 2009
Axel Maja - francuski artysta malarz. W 1993 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wimbledon (Londyn). W 1995 uzyskał dyplom (ENSBA) z jednogłośnym wyróżnieniem komisji egzaminacyjnej na Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. Studiował u Prof A. Zavarro, prof L. Cremonini, prof P. Carron, prof V. Bioules, prof J. M. Alberola.
Maria Wasilewska w OP
03.07 Galeria Otwarta Pracownia
Maria Wasilewska - Proces
wernisaż 3 lipca godzina 19.oo

Maria Wasilewska - Proces
wernisaż 3 lipca godzina 19.oo
Próbuję odnaleźć się w zinstytucjonalizowanym i zbiurokratyzowanym świecie.
Punktem wyjścia do realizacji "Proces" jest absurdalny w swych założeniach projekt stypendialny skierowany do Ministerstwa Kultury (dokładny, literalny odpis jego założeń na stronie http://www.mariawasilewska.pl/PL/projekty.html). Powstał z bezradności wobec praw panujących w dzisiejszym świecie sztuki na naszym, ojczystym gruncie.
Projekt ten, coś w rodzaju gry intelektualnej, bez względu na werdykt komisji stypendialnej, za każdym razem jest "wygrany", a jego autorka ma chwilową satysfakcję z pozornego pokonania systemu.
A sama wystawa?
Jest kontynuacją projektu. Wszystkie te papierzyska, podania, prośby, ankiety, odmowy, itd. poddaję recyklingowi i zamieniam je w element konstrukcyjny do stworzenia własnej przestrzeni.
Maria Wasilewska, 01.06.2009
cyt. za http://www.otwartapracownia.com
cyt. za http://www.otwartapracownia.com
Maria Wasilewska urodziła się w 1971 roku w Toruniu. Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu, w pracowni rzeźby profesora Adolfa Ryszki. Dyplom z rzeźby zrobiła u profesora Macieja Szańkowskiego w 1966 roku. Głównie zajmuje się instalacją, realizacjacjami site specific i enviroment, tworzy obiekty przestrzenne.
wtorek, 16 czerwca 2009
Janina Kraupe w Artemis
Galeria Artemis
Janina Kraupe - Ideogramy
czwartek, 25 czerwca 2009 o godzinie 18.00


Będzie to wystawa malarstwa, w piętnastolecie działalności galerii.
Mają być niepokazywane dotąd obrazy.
Janina Kraupe - Ideogramy
czwartek, 25 czerwca 2009 o godzinie 18.00


Będzie to wystawa malarstwa, w piętnastolecie działalności galerii.
Mają być niepokazywane dotąd obrazy.
Seria obrazów, które pokazuję na tej wystawie, jest wyborem z ostatnich trzech lat mojej twórczości, stanowiąc formalnie pewną całość ponieważ doświadczenia prowadzą stopniowo do rozwinięcia osiągnięć czy to kolorystycznych czy kompozycyjnych. Natomiast impulsy tematyczne bywają różne – na ogół związane z doznaniami płynącymi z natury ale również z czasu, który przeżywa się intensywnie jak okres Bożego Narodzenia, czy rozmyśla o „Podróży na Wschód” lub czyta traktat o alchemii lub myśli o wierszach, którym brak słów.
Te obrazy są przeważnie napisane na tle, w którym kolory wyrażają emocje – są gorąco różowe jak w „Listach miłosnych” i płomienne jak w „Astralnych ogniach”, mają różne barwy ziemi w „Znakach zaoranych pól” i w „Pieczęciach ziemi”, są powtórzeniem pięknych linii i harmonii „Barw krakowskich gołębi”, przywołują śpiew ptaków w głębokiej zieleni górskich lasów w obrazie z 2009 roku. Na pograniczu muzyki i natury powstały takie prace jak „Ideogramy drzew”, „Ideogramy na błękicie” czy „Etiuda księżycowa”.
Wszystkie te obrazy są rezultatem moich poprzednich doświadczeń malarskich, należąc do całości obranej przeze mnie drogi twórczej.Janina Kraupe maj 2009
poniedziałek, 8 czerwca 2009
Warpechowski w Otwartej Pracowni
Otwarta Pracownia
15 czerwca 2009 o 19.00 będzie miał miejsce wykład Zbigniewa Warpechowskiego pt. "WOLNOŚĆ".
i tak przy okazji, ciekawa informacja, że Zbigniew Warpechowski dnia 27 maja 2009 został uhonorowany w pełni zasłużonym złotym orderem Gloria Artis za dorobek twórczy.
15 czerwca 2009 o 19.00 będzie miał miejsce wykład Zbigniewa Warpechowskiego pt. "WOLNOŚĆ".
i tak przy okazji, ciekawa informacja, że Zbigniew Warpechowski dnia 27 maja 2009 został uhonorowany w pełni zasłużonym złotym orderem Gloria Artis za dorobek twórczy.
Galeria Zderzak - Sprawy prywatne
Galeria Zderzak
"Sprawy Prywatne"
Katarzyna Sobczuk, Bettina Bereś, Beata Stankiewicz i Lorenzo Brusci
Od 19.06.2009 do 18.07.2009
Wernisaż nocny - rozpoczęcie o godzinie 22.00, 19.06.2009.
Kuratorem wystawy jest Beata Stankiewicz.
Projekt Sprawy prywatne nie jest brutalną inwazją na tereny prywatne. Jest spojrzeniem, krążeniem wokół, rozbudzaniem instynktów i uczuć. Subtelną grą wnętrza z tym, co na zewnątrz, sfery intymnej i publicznej. Jest opowieścią, którą z fragmentów wypowiedzi, obrazów i dźwięków, układa widz samodzielnie. Pokazane zostaną: obrazy Beaty Stankiewicz z cyklu 3d, oraz zrealizowany przez artystkę film pod tytułem Kłótnia, z muzyką Lorenzo Brusci, domki-obiekty Katarzyny Sobczuk oraz wyszywane serwetki Bettiny Bereś. Katarzyna Sobczuk i Beata Stankiewicz prezentowały już swoje prace w Galerii Zderzak podczas wystawy Wakacje z duchami w lecie 2008. Obiekty Bettiny Bereś pokazywane będą w Zderzaku po raz pierwszy.
"Sprawy Prywatne"
Katarzyna Sobczuk, Bettina Bereś, Beata Stankiewicz i Lorenzo Brusci
Od 19.06.2009 do 18.07.2009
Wernisaż nocny - rozpoczęcie o godzinie 22.00, 19.06.2009.
Kuratorem wystawy jest Beata Stankiewicz.
Projekt Sprawy prywatne nie jest brutalną inwazją na tereny prywatne. Jest spojrzeniem, krążeniem wokół, rozbudzaniem instynktów i uczuć. Subtelną grą wnętrza z tym, co na zewnątrz, sfery intymnej i publicznej. Jest opowieścią, którą z fragmentów wypowiedzi, obrazów i dźwięków, układa widz samodzielnie. Pokazane zostaną: obrazy Beaty Stankiewicz z cyklu 3d, oraz zrealizowany przez artystkę film pod tytułem Kłótnia, z muzyką Lorenzo Brusci, domki-obiekty Katarzyny Sobczuk oraz wyszywane serwetki Bettiny Bereś. Katarzyna Sobczuk i Beata Stankiewicz prezentowały już swoje prace w Galerii Zderzak podczas wystawy Wakacje z duchami w lecie 2008. Obiekty Bettiny Bereś pokazywane będą w Zderzaku po raz pierwszy.
7.06.2009 wystawy końcoworoczne asp
Pałac Sztuki TPSP
pl. Szczepański 3
Wystawa prac dyplomowych wszystkich Wydziałów
od 21 czerwca
pon-pt 8.15 - 18.00 sob-nd 10.00 - 18.00
pl. Matejki 13
Malarstwo, Rześba, Grafika, Scenografia, Tkanina Artysyczna
ul. Humberta 3
Grafika, Architektura Wnętrz
ul. Smoleńsk 9
Formy przemysłowe, Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki
ul. Lea 27/29
Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki
Galeria PWST
ul. Straszewskiego 22
Scenografia
Galeria Scenografii
ul. Gołębia 4
Scenografia
budynek dawnej Elektrowni Podgórskiej
ul. Nadwiślańska 4
Intermedia

ul. Piłsudskiego 21/8
Otwarta Pracownia Projektowania Mody
WYSTAWY CZYNNE 7 - 14 czerwca 2009 w godzinach 10.00 - 18.00
pl. Szczepański 3
Wystawa prac dyplomowych wszystkich Wydziałów
od 21 czerwca
pon-pt 8.15 - 18.00 sob-nd 10.00 - 18.00
pl. Matejki 13
Malarstwo, Rześba, Grafika, Scenografia, Tkanina Artysyczna
ul. Humberta 3
Grafika, Architektura Wnętrz
ul. Smoleńsk 9
Formy przemysłowe, Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki
ul. Lea 27/29
Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki
Galeria PWST
ul. Straszewskiego 22
Scenografia
Galeria Scenografii
ul. Gołębia 4
Scenografia
budynek dawnej Elektrowni Podgórskiej
ul. Nadwiślańska 4
Intermedia

ul. Piłsudskiego 21/8
Otwarta Pracownia Projektowania Mody
WYSTAWY CZYNNE 7 - 14 czerwca 2009 w godzinach 10.00 - 18.00
12.06.2009 wernisaż Jarosław Modzelewski
Otwarta Pracownia
Jarosław Modzelewski
12 czerwca 2009 (piątek)
o godz. 19.00
Będzie to wernisaż wystawy trwającej do 30 czerwca połączony z wykładem Jarosława Modzelewskiego poświęconym jego twórczości, inspiracjom oraz współczesnym zjawiskom w sztuce polskiej i zagranicznej.
Otwarta Pracownia
ul. Dietla 11
Kraków
Jarosław Modzelewski
12 czerwca 2009 (piątek)
o godz. 19.00
Będzie to wernisaż wystawy trwającej do 30 czerwca połączony z wykładem Jarosława Modzelewskiego poświęconym jego twórczości, inspiracjom oraz współczesnym zjawiskom w sztuce polskiej i zagranicznej.
Otwarta Pracownia
ul. Dietla 11
Kraków
11.06.2009 wernisaż Jarosław Modzelewski
Mieszkanie 23
Jarosław Modzelewski
Elektrociepłownia - impresje
11 czerwca 2009 (czwartek)
godz 19.00
Jarosław Modzelewski
Elektrociepłownia - impresje
11 czerwca 2009 (czwartek)
godz 19.00
Subskrybuj:
Posty (Atom)